Kersttoespraak 2021 burgemeester Joyce Langenacker

Bekijk de video van de kersttoespraak van burgemeester Langenacker. Onder de video kunt u de tekst van haar toespraak lezen.

 

Lieve inwoners van Ouder-Amstel, 

Het is 24 december 2021. De tijd tikt de laatste dagen van het jaar langzaam weg. 2021, een jaar van een lach en een traan. Een jaar waarin we vaccins maakten, die ons beschermden, maar ook een jaar waarin Corona desondanks de toon bleef zetten. 

Halverwege het jaar voelden we ons steeds veiliger en sterker en leek Covid19 onder controle. Maar dat het te vroeg voor juichen was, bleek al snel.  Het virus beantwoordde onze voorzichtige euforie met nieuwe varianten. En ik merk dat ik me wat bedrogen voel. Want ik weet nog hoe ik vorig jaar dacht dat in 2021 alles bijna normaal zou zijn. 

Inmiddels zitten we opnieuw in een lockdown en houden we afstand tot onze naasten om hen te beschermen tegen nieuwe varianten. We missen persoonlijk contact, het elkaar in de ogen kunnen kijken, het elkaar aan kunnen raken. En we zoeken naar een weg om dat gemis op te vullen. 

In 2021 heb ik u steeds meegenomen in het weekblad over de ontwikkelingen van dat moment. U heeft kunnen lezen dat ik dit jaar weer 50 en 60 jarigen bruidsparen en enkele 100-jarigen sprak. Telefonisch soms en soms fysiek. Zoveel mooie verhalen over de warmte voor de dorpen Ouderkerk aan de Amstel, Duivendrecht en Waver.

Een 100-jarige die de eerste bewoner was van de Zonnehofflats in Duivendrecht, of een gepensioneerde kleuterjuf van een voormalig kleuterschool in Ouderkerk, of iemand een oud-eigenaar van een herenmodekledingzaak die ooit op het Kampje zat in Ouderkerk aan de Amstel. Wat blijkt uit deze gesprekken is dat de wereld is veranderd en Ouder-Amstel is veranderd maar het DNA van Ouder-Amstel blijft bestaan. Het straatbeeld is veranderd, maar het omkijken naar elkaar is gebleven.

Onze gemeente staat ook nu voor belangrijke stappen: een grote ontwikkeling De Nieuwe Kern waar straks duizenden woningen worden gebouwd, hoe gaan we om met twee basisscholen in Ouderkerk aan de Amstel, we introduceren een nieuwe manier van afval scheiden, we hebben een plan voor het Kampje in Ouderkerk, en we denken na over de mobiliteit in onze gemeente, en hoe kunnen we in deze tijden als kleine gemeente ook financieel gezond blijven.

Al dit soort keuzes hebben straks hun invloed op het straatbeeld, de positie of de insteek van ons als gemeente en onze dorpen en de manier waarop wij ons als inwoners hiertoe verhouden. Toch heb ik er rotsvast vertrouwen in dat we als we over tien of twintig jaar hierop terug kijken, zeggen Ouder-Amstel is veranderd ons DNA is hetzelfde gebleven, we kijken nog steeds naar elkaar om.

Het afgelopen jaar heb ik ook veel ommetjes gemaakt met inwoners. Inspirerende één op één gesprekken, met een vele verschillende inwoners, jong, oud, politiek actief of niet, ondernemer, gepensioneerd, verschillende culturele achtergronden. Ik heb vele kilometers afgelegd. Het zijn kilometers die waardevolle gesprekstof opleverden. 

Want als er 1 ding is die ons in deze tijden ons hier doorheen haalt is beweging. Fietsen en wandelen in onze mooie omgeving. Vorige week mocht ik de prijs van het meest waardevolle landschap van Noord-Holland in ontvangst nemen voor de Amstelscheg. Terecht, want juist in deze tijd haalt een inspirerend landschap en mogelijkheden om te bewegen ons er doorheen. 

Wat deze gesprekken naast beweging opleverde, is begrip, inzicht in elkaars denken en gezamenlijkheid constateren. Deze week werd ook bekendgemaakt dat het woord prikspijt het woord van het jaar werd. Een woord dat door verschillende groepen in onze samenleving verschillend wordt gebruikt. Gaat het om spijt van je vaccinatieprik of heb je spijt als je op de IC belandt zonder vaccinatie?

Wat deze tijd met ons doet is dat we ons verschuilen achter ons standpunt en niet meer bereid zijn om elkaar te vinden, of om elkaar te begrijpen, elkaar iets te gunnen. Ook als het verder van elkaar weg staat. En ik gun ons met elkaar een goede dialoog, openstaan voor elkaar standpunten en niet bang voor elkaar zijn, maar vooral door middel van bevragen elkaar beter begrijpen. Maak juist eens een ommetje met iemand die je minder goed kent of wat andere standpunten heeft.

Ik zou graag in 2022 een dialoogcyclus organiseren om dit te organiseren. Ideeën hiervoor zijn welkom. Maar tegelijkertijd werd 2021 ook het jaar van de veerkracht genoemd. Veerkracht, wat een prachtig woord is dat. De kracht van een veer gaat niet over gewicht, maar over flexibiliteit, over terugveren na tegenslagen en er dan zelfs sterker uit te komen. En u bleek die veerkracht volop te bezitten en te benutten. U allen maakte zich de coronaregels elke keer opnieuw meester en u nestelde zich weer in uw oude positie. U bleek uw vechtlust niet te vergeten. 

Er werd gesport en gezwommen in bijvoorbeeld het Amstelbad. Er werd ook een benefit wedstrijd gehouden, ALS benefit bij de Ouderkerkerplas om een aantal dorpsgenoten met deze afschuwelijke ziekte een hart onder de riem te steken. En in Duivendrecht werd er een mooie intocht voor Sinterklaas georganiseerd.

Ik merk dat ik me trots voel. Dat uw veerkracht, de mijne wordt. Het geeft me energie om samen aan het werk te gaan, om te leren hoe we kunnen leven met een pandemie, met een virus, waarvan we nu toch stiekem wel weten dat voorlopig nog niet is verdwenen.

De aanpak van corona moet anders. En u weet als geen ander hoe we dat zouden kunnen doen. En ik merk dat ik me optimistisch voel. Dat het vertrouwen in ‘ons’ zoveel groter is dan de angst voor de stekels van Covid19.

Met elkaar gaan we de juiste weg wel vinden. We stappen het nieuwe jaar in met een missie: leren leven met corona. En ik weet dat ik op uw veerkracht kan rekenen. En ik merk dat ik me dankbaar voel. Omdat u er voor elkaar bent. En omdat er steeds weer een initiatief tot bloei komt.

Zo hing ik maandag 20 december samen met Cato (8) een kerstbal met een wens in de boom, haar idee, haar initiatief. Ze stuurde spontaan een mailtje naar mij en nu krijgen de bomen in Duivendrecht en Ouderkerk hopelijk heel veel ballen. 

En mijn wens? Die wil ik best met u delen: de wereld verandert, Ouder-Amstel verandert, maar laat haar DNA toch altijd hetzelfde blijven: omkijken naar elkaar, wees vergevingsgezind en sta open voor een ander, een ander denkbeeld en de veerkracht om tegenslagen te overwinnen. 

Ik wens u allemaal een heel mooi kerstfeest en een geweldig Nieuwjaar.